istanbula geldim . evadım uğruna ve 300 tl parayla bende tadıklarımın yanında kaldım. tatsız bir şey oldu ……. . kalcağım yerde kalmadı . iş araken paralarda bitti zaten 300 tl nekadar bir paraki . insanlara daha güvenimiyor halimi arz edemiyordum sadece yaradana yalvarıyordum . bir yemek hanede bulaşık yıkıyordum ama kendimden söz etmiyordum halimi söylemdim korkularım vardı. yatacak biryerim yok ne yapacağım öyle heryerde kalamam bir çıkar bir çıkar yol diye iş çıkışı eminönüne doğru gidiyordum eminönü seviyorum orada insanları izlemek beni birz olsun cresizliğimden uzak tuyordu yine oraya gidiyordum çareizliğimii utabilmek için giderken çapa hastanesini gördüm dünyalar benim oldu aklıma harika bir firgeldi çünkü kalacak yer bulmuştum kendime çapa hsatensinin acil servisi de kantine gittim ve orada hastam varmış gibi davrandım hasta yakınlarıyla sabaha kadar konuşuyordum arada bir çıkyor hastma bakıyormuş gibi yapıyordum. tekrar kantine geliyordum güvendeydim . ama uykusuz ve yorgun düşmeye başladım . yemek hanede benim bu durunmu kaldıramış olmalı ki bulasık yıkarken bayılıp kalmışım rengim gitmiş tabi herkes başıma topladım beni ayıltılar ne olduğu sordular ben de anlatım olan biteni….. hepsi efer ber oldular hepsi bende kal dedile saolsunlar kaldım da ama ben biilrein yanında kalmak istemiyordum. bir bodrum buldum sonra suyu yoktu hiç birşey yoktu ve ben inanılmaz mutluydum . aşsm ol du boş boş oda derken karton koliyi götdüm birde eski bir ötü buldum karton koliyi kendime yatak yaptım eksi örtüyü yorgan kolumu yastık yaptım. ömrümde uyuduğum en huzurlu uykuyu uyudum. bonya yapacak tım ede suyum yoktu camiyi gördüm evimden biraz uzaktan görevliden izin aldım eve su bağlatana kadar camiden su taşıdım evime ama suyu ısıtacak tüpüm yopktu ama ketlım vardı 10 lira ya bir ketil almıştım çöpten yoğurt kutusu buldum 10 kg okutuyu temizledim birde küçük tas yaptım kolaasisesiden kendime bonyo sorunumu çözdüm. mutluydum . hala o boruma sükranlarımı sunuyorum beni bugünüme gelmemi sağladı . şimdi bir evde ne lazımsa herşeyim var . sıfırdan başlamayı dene inan başarırısın sevgilerle canan
Eylül 23, 2011
Hayatin ustune ustune geldigini soyleyenlere ibretlik bir gercek hayat hikayesi
Posted by umithayrikoc under GenelLeave a Comment